10. Bijna klaar voor de opbouw

Zondag 1 februari

De kuipbankjes zijn verdwenen, de laatste dingen zijn van het dek geschroefd en de laatste ramen zijn eruit dus de boot nu helemaal gestript met als tegenslag een zwakke plek in de romp. Inmiddels hebben we een offerte voor de reparaties van het staalwerk en daarmee gaan we aardig over ons budget. Morgen hebben we dus weer overleg om te kijken hoe we dit alles kunnen inpassen. Schrappen kunnen we niets meer want alles is gesloopt. Hopelijk vinden we ergens een oplossing want met een lekke boot de oceaan op is wel avontuurlijk maar niet onze ambitie.

De schilders zijn inmiddels begonnen met het schoonmaken van het dek en het opbrengen van de primer. Wat een ander gezicht is dat meteen.

Verder valt ons op dat de klusjes die we zelf doen zo heerlijk voorspoedig gaan. Als we naar de werf rijden met een missie is deze aan het einde van de dag altijd afgerond. Hierdoor krijgen we weer wat meer plezier in het klussen. Na al die jaren verbouwen in Ruurlo is dit een projectje van niks hahaha. Altijd als we daar aan een klus begonnen viel het altijd tegen. Dat project was natuurlijk wel vele malen groter maar toch waren we telkens weer verrast hoe lang we daar met dingen bezig waren. Daarnaast hadden we  natuurlijk ook nog ons werk en de zorg van de dieren en we realiseren ons nu dat we toch best wel heel hard gewerkt hebben daar. Ondanks dat we daar een supermooie tijd hebben gehad beginnen we nu eindelijk wat meer te ontspannen en te genieten van onze vrijheid.

Zo ben ik intussen ook al lekker aan het toeleven naar mijn tripje naar Panama. Heel gek en ook een beetje sneu om Pepijn hier alleen achter te laten maar wel supergezellig om Koen weer te zien.