Dinsdag 13 oktober
Er hangt opnieuw onrust in de lucht. Er wordt veel wind voorspeld en omdat we hier riant liggen, besluiten we voorlopig in Monemvasia te blijven. Zondag nemen we een vrije dag en voor maandag huren we een auto om het binnenland in te trekken.
Eigenlijk wilden we afgelopen winter al de Peloponnesos verkennen, maar door alle beslommeringen op de werf kwam het er niet van. Des te leuker dus om nu alsnog op ontdekkingsreis te gaan.
We zetten de wekker want we willen op tijd vertrekken. Met onze Kia Picanto rijden we eerst naar de zuidpunt om in elk geval deze arm te kunnen afvinken. We worden niet teleurgesteld, de natuur is zeker zo mooi als vanaf het water al te zien was en het lijkt of we alleen op de wereld zijn. Op de zuidpunt zien we een heel klein schiereilandje dat een begraafplaats blijkt te zijn. We brengen even een bezoekje aan deze bijzondere plek.
We besluiten dan richting Sparta te rijden waar ook de antieke stad Mystras in de buurt ligt.
Mystras is een laat-Byzantijnse spookstad gebouwd in 1249 door de Franse kruisridder Willem II van Villehardouin. Hij liet de vesting bouwen op een 634 meter hoge uitloper van de berg Taigetos. In de middeleeuwen woonden hier zo'n 40.000 mensen, een flinke stad dus.
Uiteraard stoppen we onderweg wanneer we iets moois of interessants zien: een oude watertoren, het dorpje Metamorfosi – waar we in precies dezelfde gedaante weer uitrijden – en vooral mooie natuur. Nadat we de stad Sparta hebben doorkruist, zien we de burcht voor ons opdoemen. Jeetje, wat hoog… dat wordt klimmen!
Wanneer we om 15.00 uur door de hoofdpoort naar binnen gaan, zien we dat het complex om 18.30 uur sluit. We moeten dus wel een beetje doorlopen. Het is een enorme vesting en het paleis is ook van binnen te bezichtigen. Met hologrammen wordt het leven van vroeger uitgebeeld en er is ook kleding te zien uit die tijd. Een hard leven, we zijn blij dat we in de 70's geboren zijn.
We dwalen heel wat uurtjes rond en wanneer we lekker de top lopen te struinen zien we opeens dat het al 18.00 uur is. Geen wonder dat het er zo heerlijk rustig was! In flink tempo beginnen we aan de afdaling en precies op het moment dat we weer bij de hoofdpoort staan, springt mijn horloge op 18.30 uur. Perfecte timing dus en alles eruit gehaald hahaha.
Onderweg hebben we in Skala een heerlijke pita gyros gegeten en rond 22.00 uur zagen we de mooi verlichte rots van Monemvasia weer opdoemen. Het was een heerlijke dag!
Reactie plaatsen
Reacties