πίσω στην Ελλάδα (Terug naar Griekenland)

Woensdag 5 november

Om 15.45 uur gaat het anker op en zetten we koers  naar het eiland van de mythische held Odysseus. Ithaka wordt onze eerste bestemming in Griekenland. Een eiland dat we kennen als onze broekzak en waar we wat bezoekjes willen afleggen.

We zitten nog te genieten van alle rokende vulkanen om ons heen (Vulcano, Etna en Stromboli) als plotseling een enorme maan aan de horizon verschijnt. Wat mooi en wat fijn! Daar zullen we de komende nachten veel plezier van hebben.

En dat blijkt al snel want de dagen worden snel korter en omdat wij late eters zijn geeft dit 'stress'. Als het donker wordt moet namelijk alle verlichting aan boord worden gedoofd en rode verlichting worden gebruikt. Anders zien we niets op het water. We moeten dus gegeten én afgewassen hebben ( schoon schip maken) voor het donker is en dat is al om 17.15! Dat is dus al een aantal keren niet helemaal goed gegaan. Ook vanavond redden we het niet maar het maanlicht is voldoende om toch normaal onze (alvast griekse) moussaka te kunnen eten.  

Om middernacht verlaten we de hectische Straat van Messina (schouderklopje voor Pepijn) en wisselen we de wacht op de Ionische Zee. Nog de hele nacht varen we langs de lichtjes van het Italiaanse vastenland. Ik had me nooit gerealiseerd dat Italië zo groot is. Als 's morgens de zon weer spectaculair opkomt staat de maan nog hoog aan de hemel. 

Het zijn voorlopig onze laatste nachten op zee. In Griekenland zijn de afstanden klein en zullen we voornamelijk dagtochten maken.

Wanneer we de volgende dag rond 17.00 uur het eiland Kefalonia op de kaart zien verschijnen gaat ons hart toch wat sneller kloppen. We vinden het heerlijk om nieuwe plekken te ontdekken maar de Ionische eilanden hebben toch wel een heel speciaal plekje. We kennen dit gebied zo goed, we hebben  er zoveel beleefd, zoveel mensen leren kennen, het voelt zo thuis.

Bovendien begon ons gezamenlijk zeilavontuur 20 jaar geleden in dit gebied.

Als we 's morgens tussen Lefkas en Kefalonia doorvaren zijn we allebei even stil en na een tocht van 49 uur leggen we aan in Vathi op Ithaka. Dat deden wij dus aanzienlijk sneller dan Odysseus die er zeker 10 jaar over deed.