Spanje of toch Portugal?

Dinsdag 30 september

Als we opstaan is het erg mistig maar wel windstil en een prima temperatuur. We varen duidelijk de goede kant op en we hebben zin om verder naar het zuiden te gaan. We gaan de beruchte Golf van Biskaje oversteken. Na een uitgebreide douchebeurt en een laatste weerupdate varen we naar het tankstation. We vertrekken weer met volle tanks.

Bij het uitvaren van de baai zitten we te genieten van de ruige rotskust en wat zien we daar??? Dolfijnen! Huh, nu al?? Die hadden we nog niet verwacht. Helaas hadden ze niet veel zin om te spelen maar een paar uur later was het weer raak en deze hadden gelukkig wel zin om met ons mee te komen. Een groep van zo'n 12 dolfijnen hebben zeker 10 minuten gespeeld in onze boeggolf. Wat is dat toch altijd weer fantastisch om te zien.

De nacht verloopt rustig en omdat het zo'n heldere dag was verheugden we ons erop om eindelijk maanlicht en sterren te zien. Bij het vallen van de avond lijkt dat ook zo te zijn en zien we zoveel sterren als we nog nooit hebben gezien. Als ik om 00.00 Pepijn van zijn wacht kom aflossen geniet ik er nog heel even van. Na een half uurtje zakt de maan helaas in de zee en zit ik weer in een donker gat te turen.

De volgende morgen komt er wind opzetten. Een comfortabele noordoost 4. We aarzelen niet en trekken ze zeilen uit. Wat heerlijk die rust. Tot de volgende ochtend doen de zeilen het werk maar dan valt de wind weg en moet de motor weer aan.  Als we in de buurt komen van A Coruna checken we nogmaals de weersverwachting. Als we hier naar binnen gaan pakken we net het staartje mee van storm Humberto en liggen we weer 2 dagen stil. Zullen we doorvaren naar Porto?? We berekenen dat we dan nog 30 uur moeten doorvaren maar dan kunnen we wel een paar dagen blijven liggen. We besluiten door te gaan.

Het is voor het eerst sinds de 1e dag dat we buiten zitten en wat is dat toch meteen een andere beleving. Lekker in het zonnetje turen we naar de horizon. Zouden we walvissen zien? Of orka's?

Op vrijdagmorgen als ik Pepijn om 08.00 uur aflos lijkt het wat heiig en 2 uur later hangt er een dikke mist over het water.  Hoe vervelend ik het ook vind om Pepijn wakker te maken ga ik toch even vragen wat ik moet doen ik deze situatie.

De mist blijft maar hangen. Je ziet bijna niets en na 3 gebroken nachten is het lastig om geconcentreerd te blijven. De hulp komt uit onverwachte hoek.....dolfijnen. Een enorme groep begeleid ons door de mist. Ze geven ons weer energie en blijven de hele ochtend in de buurt. Ze maken de mooiste sprongen en ze lossen elkaar af bij de boeg. Wat een fantastische start van deze grauwe dag.

Bij het invaren van de haven zien we geen hand voor ogen. Pepijn heeft een kaart op zijn telefoon maar we schrikken ons rot als vlak naast ons opeens de haveningang opdoemt. Gelukkig komt een bootje van de haven ons tegemoet om ons te begeleiden maar we zijn blij als we zonder brokken de lijnen vastleggen. Met op de achtergrond de mooie brug over de rivier toosten we op een geslaagde overtocht.